چون نای دل نوای غم عشق سر کند                                   یارب چه ها که با من خونین جگر کند دوشم نخفت ز غوغای دل که کاش                             امشب دگر فسانه غم مختصر کند دیشب میان گریه دل دردمند را                              گفتم خیال روی تو از سر بدر کند رخت از دلم ببند که طوفان اشک وآه                              خواهد که آشیان تو زیرو زبر کند ترسم که بعد مرگ من ای بیوفا رفیق                              هر کس که دید حال تو این نغمه سر کند ((دیدی که خون ناحق پروانه شمع را                              چندان امان نداد که شب را سحرکند))

هرگاه دلت هوايم را کرد، به آسمان بنگر و ستارگان را ببين که همچون دل من در هوايت مي تپند.

لحظه ها گذرا و خاطرات ماندگارند حاضرم تمام هستيم را بدهم تا لحظه ها ماندگار و خاطرات گذرا شوند...

يادت در ذهنم و عشقت در قلبم و عطر مهربانيت در تمام وجودم است عزيزم محبت را در پاکي نگاهت و صداقت را در وجود مهربانت معني کردم وبدان که زيباترين لحظه هايم در کنار تو بودن است.

هر كسي هم نفسم شد دست آخر قفسم شد. من ساده به خيالم كه همه كار و كسم شد. اون كه عاشقانه خنديد خنده هاي من دزديد زير چشمه مهربوني خواب يك توطئه ميديد.

فاصله تابش خود را بر ديگران تنظيم کن خداوند خورشيد را در جايي نهاد که گرم کند ولي نسوزاند .

يافتن دوستان خوب سخت است سخت تر از آن ترک آنهاست فراموش کردنشان غير ممکن است.

عشق ويران کردن خويش است ، دوست داشتن ساختن است .

عشق و دوست داشتن از پي هم مي آيند ، اما هر گز در يک خانه منزل نمي کنند.

 عشق قانون نمي شناسد ، دوست داشتن اوج احترام به مجموعه اي از قوانين عاطفي است.

عشق نور است که هرچه را در مسيرش قرار بگيرد - از جمله قلب ها را - از خود روشن مي سازد.

عشق همانند مغناطيسي است که ما را به مبدا خود جذب مي کند.

آنان که از خود عشق ساطع مي کنند با عشق زندگي مي کنند و با عشق نيز نفس مي کشند ، ديگران را به سمت خود مي کشانند.

عاشق هر که هستيد ، با وفاداري به او عشق بورزيد.

تنها با عشق ميان دلهاي شماست که عشق ميان شما عمق و استحکام واقعي خود را نشان خواهد داد.ايستاده مردن بهتر از زانو زده زيستن است .اگر کسي ترا آنطور که ميخواهي دوست ندارد، به اين معني نيست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد. شما بدون تسلط بر خود نمي توانيد فاتح ديگران باشيد.

 چند روزیست که حالم دیدنیست

               حال من از این و ان پرسیدنیست

      گاه بر روی زمین زل می زنم

 گاه بر حافظ تفعل می زنم

 حافظ دیوانه فالم را گرفت

      یک غزل امد که حالم را گرفت

                ما ز یاران چشم یاری داشتیم 

                    خود غلط بود ان چه می پنداشتیم

هروقت كه دل كسي را شكستي روي ديوار ميخي بكوب تا ببيني كه چقدر دل شكستي هروقت كه دلشان را بدست آوردي ميخي را از روي ديوار بكن تا ببيني كه چقدر دل بدست آوردي اما چه فايده كه جاي ميخ ها بر روي ديوار مي مونه.

هر چند وقت يک بار خودت رو از خودت طلب کن شايد گم شده باشي.

بدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است كه در كنار او باشي و بداني كه هرگز به او نخواهي رسيد.

عشق سودجوئی نیست                     عشق بی معرفتی نیست

 عشق به راحتی برآشفتن نیست

عشق همیشه امید می دهد  

 عشق همیشه پایداراست

دوست دارم همان گونه که ستارگان می گویند

 

 
مهربانم دوستت دارم
  عشق با دوری و نزدیکی در نوسان است.

اگر دوری به طول انجامد ضعیف میشود

اگر تماس دوام یابد به ابتذال می کشد و تنها با بیم  و امید و تزلزل و اضطراب و دیدار و

پرهیز زنده و نیرومند می ماند اما دوست داشتن با این حالت نااشناست دنیایش دنیای دیگری است.

این طلوع هم مثل روزهای بی فروغ دیگرم گذشت

این شبم مثل شبهای دیگر سیاه زندگانیم گذشت

این همه امید و این همه مهر هم گذشت

برای دیدنت

برای ماندنت کنار من

برای یک نگاه هر چند سرد تو

برای لمس کردن دست من

برای آنکه دوباره عاشقم شوی

مرا شبیه یک قلم درون دست خود بگیری و نوازشم کنی

برای آنکه دوباره در درون قلب تو شکوفه ای کنم

برای زنده ماندنم

به هر دری زدم

به هر که گفتی و نگفته ای سر زدم

کسی از درون تو برای من خبر نداشت

این همه رنجش و بی اعتناییت به روی عشق من اثر نذاشت

از روز رفتن تو این همه سروده ام

در جواب من، خاموش مانده ای چرا

تقدیم به تنها دلیل بودنم ، بهترینم ، همه زندگیم